"Η Εν Πολλαίς Αμαρτίαις" (Διήγημα)

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017



Η Εν Πολλαίς Αμαρτίαις



Η Εκκλησιά της γειτονιάς ήταν γεμάτη. Μεγάλη Τρίτη απόγευμα. Ο Πάπα Γιώργης, έψαλλε τον “Νυμφώνα σου βλέπω”. Μυσταγωγία. Τα κεριά, το άρωμα του λιβανιού και τα τριαντάφυλλα στην εικόνα του Νυμφίου.

Η Πόρτα σύρθηκε από ένα τρεμάμενο χέρι την στιγμή που ακούγονταν:

“Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Γυνή...”

“Τι θέλει αυτή εδώ ;” ψιθύρισε η Κυρά-Γιαννούλα στη διπλανή της ρίχνοντας κοφτερές ματιές.

Στηρίχτηκε στο μπαστούνι. Προσπαθούσε να ανάψει το κερί της.

“Οδυρομένη μοίρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει...”

Η Αχλή στο εσωτερικό του Ναού φώτισε το πρόσωπό της. Το φως των κεριών το γλύκαινε. Άναψε το κερί και σύρθηκε σε μια σκοτεινή γωνιά. Ο Κυρ Διονύσης μόλις πλησίασε, άρπαξε τη γυναίκα του και απομακρύνθηκε. Πολλά ζευγάρια μάτια γύρισαν να την δουν και μουρμούρες μαχαιριές χώθηκαν στα σωθικά της.

“Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων...”. Το βλέμμα του Παπά Γιώργη έμεινε επάνω της να κλέψει το δάκρυ που λαμπύριζε.

Ένιωσε τον βήχα να δυναμώνει, βραχνάς να την πνίγει και μην θέλοντας να τραβήξει άλλα βλέμματα βγήκε απ το ναό.

Η Λειτουργία τελείωσε, οι πιστοί έφευγαν, ο Παπα-Γιώργης παραμέρισε κάποιων τα κακόβουλα σχόλια.

“Έφυγε η Τάνια Γεράσιμε ;” ρώτησε τον νεωκόρο που κοίταζε απορημένος το πάθος του Ιερέα.

“Ναι Δέσποτα”.

Πήρε τα πράγματά του, είπε να κλειδώσουν και πήρε το δρόμο στην ανηφοριά. Κοντά στον μεγάλο βράχο διέκρινε το σπίτι. Τράβηξε το συρματόσχοινο στην εξώπορτα και μπήκε. Την βρήκε ξαπλωμένη βαριανασαίνοντας.

“Πάτερ...!” έκανε έκπληκτη.

“Παιδί μου” της έκανε στοργικά, ακουμπώντας το χέρι του στο καυτό της μέτωπο.

“Πάτερ, εσύ εδώ ; για μένα ;”

“Πάψε κόρη μου...! ναι για σένα”

Την φρόντισε βλέποντας την χλωμάδα της.

“Αύριο πρωι-πρωί θα σου στείλω την Παπαδιά να μαγειρέψει και να σε φροντίσει..”

“Εμένα ;” τον ρώτησε με τα αγγελικά της μαυρισμένα μάτια.

“Εσένα ναι”

“Πάτερ, είναι αργά για μένα, να αναπάψω το κορμί μου απ τη βρωμιά της εξαγοράς...”

“Σταμάτα...!”

“Φταίω και εγώ, αλλά εκείνος....” κόμπιασε. Άρπαξε τον Παπα-Γιώργη απ το ράσο:

“Μια χάρη μόνο, η φυματίωση θα με πάρει γρήγορα, μην πεις στο παιδί μου τι ήμουνα σε παρακαλώ...”

“Ο Κύριος ευλόγησε την Πόρνη μην ξεχνάς, φεύγω και θα τα πούμε”

Άπλωσε το χάδι του στο μουσκεμένο πρόσωπο της με στοργή και έφυγε.

Οι μέρες πέρασαν, Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ σήκωσαν το Χριστό

“Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την Γην κρεμάσας...”. Μετά τη λειτουργία αργά το βράδυ, αλαφιασμένη η Παπαδιά έφερε το μαντάτο.

Έτρεξαν όλοι μαζί. Την βρήκαν στο κρεββάτι με τα γλυκά της μάτια, γυάλινα τώρα πια να θωρούν τον Σταυρό απέναντί της.

Της έκλεισε τα μάτια δακρυσμένος .

“Την πήρε κοντά Του...! την νύχτα τη δική Του διάλεξε να την πάρει μαζί Του, στα σαράντα της χρόνια, τι Τιμή για κείνη Θεέ μου...!” σταυροκοπήθηκε με ευλάβεια φιλώντας την στο μέτωπο σαν να ασπάζονταν την κόρη του.

“Μετά το Ξημέρωμα ειδοποιείστε το παιδί της...! να ασπαστεί με σεβασμό τη Μάνα του”

Ο Λόγος του ακούστηκε με κόμπο “Πόρνη προσήλθε σοι, μύρα συν δάκρυσι”

***********************************



Υ.Γ. Αφιερωμένο ταπεινά σε όλες εκείνες τις Γυναίκες με τα χαμηλωμένα βλέμματα στις σκοτεινές γωνιές της Εκκλησιάς τα βράδια της Μ. Τρίτης.


************************************




Το διήγημά μου αυτό αποτέλεσε την προσωπική μου Συμμετοχή στο Εξαιρετικό διαχρονικό δικτυακό δρώμενο "ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ #11" το οποίο διοργανώνεται κάτω από την φιλοξενία και συντονισμό της Μαρίας στο ιστολόγιό της εδώ:
 Εδώ υπάρχει η προκήρυξη του 11ου σχετικού Διαγωνισμού με όλες τις λεπτομέρειες: 
Στους Συνδέσμους που παραθέτω, μπορείτε να διαβάσετε με την ηρεμία σας, τις ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ 18 συμμετοχές των δημιουργών που συμμετείχαν. 
Και εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε τα Αποτελέσματα και την σχετική Βράβευση: 
Θα ήθελα, μία ακόμα φορά, να ευχαριστήσω την Μαρία, για την διοργάνωση αυτόυ του διαχρονικού διαγωνισμού, όπως επίσης και όλους και όλες εκείνες που συμμετείχαν με δικά τους δημιουργήματα (πεζά ή ποιήματα), μικρά αριστουργήματα στον διαγωνισμό, όσες και όσους βαθμολόγησαν αλλά και όσες και όσους αφιέρωσαν τον πολύτιμο χρόνο τους να διαβάσουν τις συμμετοχές.
Ιδιαίτερο ευχαριστώ για την προσωπική τιμή των φίλων στην επιλογή του παραπάνω διηγήματος.

Η Έμπνευσή του:
Οφείλω μια "εξομολόγηση" στους φίλους και φίλες για τις συνθήκες έμπνευσης αυτού του διηγήματος. Η Μεγάλη Εβδομάδα, ανέκαθεν από τα παιδικά μου χρόνια, ασκούσε επάνω μου μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση. Χωρίς να θεωρώ εαυτόν μονοσήμαντα "θρήσκο", πάντα οι μέρες αυτές είχαν τη δική τους επίδραση επάνω μου. Με την αναγγελία της έναρξης του διαγωνισμού, την Μεγάλη Τρίτη, μια μέρα με ιδιαίτερη συναισθηματική και κοινωνική σημειολογία , το μεσημέρι, το χέρι μου πήγε μόνο του στο πληκτρολόγιο για να "βγάλει" αυτό ακριβώς που διαβάσατε. Και ομολογώ το έβγαλε, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, με πολύ μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση, την οποία ανέκαθεν φέρει και δεν πρόκεται ποτέ να αποβάλει.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.


 
 

24 σχόλια:

Katerina Verigka είπε...

Γιάννη μου συγχαρητήρια για την εξαιρετική σου συμμετοχή! Το ότι κρυβόταν άντρας πίσω από αυτή την ιδιαίτερη ιστορία ήταν πολύ όμορφη έκπληξη μπράβο σου!!

ANNA Flo είπε...

Συγχαρητηρια Γιάννη μου Από τις επιλογές μου. Υπέροχη γραφή και έμνευση. Πρωτότυπο για να πω την αλήθεια το θέμα σου και είναι ωραίο όπως είπα και στο σχόλιο στης Μαρίας να ασχολούμαστε και μ'αυτές τις γυναίκες.
Μπράβο σου!
Καλή συνέχεια Γιάννη πάντα δημιουργικός και με δυνατές εμπνεύσεις.

Marina Tsardakli είπε...

Γιάννη, πολλά συγχαρητήρια και για την ιδιαίτερη συμμετοχή σου και για τη νίκη. Πάντα τόσο όμορφες εμπνεύσεις σου εύχομαι. Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα και ένα υπέροχο απόγευμα! :)

Giannis Pit είπε...

Κατερίνα μου η επισήμανσή σου με συγκινεί. Ειλικρινά. Και σε ευχαριστώ για τα λόγια σου μέσα απ την καρδιά μου. Ήταν ένας υπέροχος διαγωνισμός που τον απόλαυσα περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Καλή μας συνέχεια.

Giannis Pit είπε...

Άννα μου σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου. Διάβασες πως μου γεννήθηκε αυτό το διήγημα έτσι. Δεν ξέρω γιατί αλλά ομολογώ ήταν μια πάρα πολύ δυνατή παρόρμηση να ασχοληθώ μαζί του.
Τι να πω για τις ευχές σου και πάντα για τις συμμετοχές σου. Καλή μας συνέχεια όλοι.

Giannis Pit είπε...

Μαρίνα κοπέλα μου σε ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές σου. Όλοι μας να προσπαθούμε να εκφραζόμαστε, να βγάζουμε αυτά που μας φορτίζουν με θετικό τρόπο. Εξαιρετικό αυτό το δρώμενο αλήθεια. Καλή βδομάδα να έχεις.

Woman in Blogs είπε...

Συγχαρητήρια, Γιάννη!
Τίμησες την ουσία της θρησκείας κι εκείνους τους παπάδες που πιστεύουν πραγματικά και δεν εκμεταλλεύονται.
Καλή εβδομάδα!

Άιναφετς είπε...

Εξαιρετικά ευαίσθητη, συγκινητική και καλογραμμένη η συμμετοχή σου Γιάννη μου, στο δρώμενο της Μαρίας και άξιζες το πρώτο βραβείο!
Σε διάβασα το πρωί και σου έγραψα τα μπράβο μου και στο blog της Μαρίας!

Καλή συνέχεια σου εύχομαι και πάντα με επιτυχίες! :)

Ελένη Φλογερά είπε...

Γιάννη συγχαρητήρια για την συμμετοχή σου και την πρωτιά σου που άξια πήρες και χάρηκα που της έδωσα το 3άρι μου. Πολύ καλογραμμένο το διήγημα σου και το θέμα που επέλεξες το παρουσίασες με την πρέπουσα λεπτότητα. Μου θύμισε και μία γνωστή μου που κάθε Μ. Τρίτη έλεγε αστειευόμενη "σήμερα γιορτάζω ως η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή".
Καλή εβδομάδα!

Giannis Pit είπε...

Αλεξάνδρα μου, σε κάποιες παρυφές μικρών γειτονιών, χωριών ίσως, μικρών πόλεων, κάπου υπάρχουν ιερωμένοι που θα τιμήσουν το ρόλο και την κοινωνική τους λειτουργία. Το πιστεύω, το έχω ζήσει.
Να σε ευχαριστήσω καλή μου για τα λόγια σου.
Όμορφο Βράδυ να έχεις.

Giannis Pit είπε...

Στεφανία μου, με τιμούν ιδιαίτερα τα λόγια σου. Με κάνουν να νιώθω πιο υπεύθυνα αλλά και πιο ευχάριστα μαζί. Σε ευχαριστώ από καρδιάς για το μοίρασμα των συναισθημάτων σου.
Καλή βδομάδα κορίτσι μου.

Giannis Pit είπε...

Ελένη μου να σε ευχαριστήσω τόσο γενικά για τα λόγια σου όσο και ειδικότερα για την μεγάλη τιμή της επιλογής σου.
Αυτό το διήγημα το θεωρώ ίσως το πιο αυθόρμητο που μου έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια.
Να είσαι καλά καλή μου και όμορφη συνέχεια.

Mia Petra είπε...

Θερμά συγχαρητήρια Γιάννη! Η ιστορία σου ήταν μια από τις επιλογές μου. Μου άρεσε ως θέμα, διότι ήταν πρωτότυπο, ασυνήθιστο και τελικά γραμμένο από αντρική πένα, κάτι που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον. Πάντα τέτοια! Καλημέρα ✿

Giannis Pit είπε...

Πέτρα μου, με τιμούν τα λόγια σου. Ευχαριστώ πάντα για την παρουσία σου και τις παρατηρήσεις σου. Σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου. Προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο ο καθένας μας να εκφράσουμε κιόλας τα συναισθήματά μας.

BUTTERFLY είπε...

Ποσοι και ποσοι "χριστιανοι" δε συμπεριφερονται ετσι! Και δυστυχως ο πατερ του διηγηματος, ενας αληθινος υπηρετης υης αγαπης του Χριστου ειναι μεσα στις φωτεινες εξαιρεσεις του κληρου!
Υπεροχο Γιαννη! Πολυ συγκινητικο κι αληθινο! Συγχαρητηρια!

Memaria είπε...

Γιάννη μου πολλά συγχαρητήρια για τη νίκη σου! Η ιστορία σου δυνατή και φορτισμένη με όσα ο ίδιος αναφέρεις παραπάνω συγκίνησε πολύ!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμμετοχή σου και για όλα!

ποιώ - ελένη είπε...

Γιάννη μου καλημέρα
Έρχομαι κι εγώ να σε συγχαρώ
Ποτέ δεν φανταζόμουν οτι γράφτηκε
από άνδρα το διήγημά σου με ένα θέμα
μάλιστα που φαντάζει πολύ "γυναικείο"
Ήταν μια έκπληξη....

Σε φιλώ πολύ ♥

Giannis Pit είπε...

Μαριάννα μου καλησπέρα σου. Νομίζω ένα από τα σημεία που ήθελα να θίξω ήταν και αυτό που περιγράφεις. Μήτε το σχήμα αλλά μήτε και η ...παρουσία στους ναούς αποτελεί εισιτήριο της ανθρωπιάς και της αγάπης που θέλουν ορισμένοι να ευαγγελίζονται.
Βρίθουν οι εκκλησιές αλλά και ο υψηλά ιστάμενος κλήρος από απάνθρωπες συμπεριφορές και υποκρισία.
Εδώ μπορούμε να ξεχωρίσουμε πραγματικά που μπορούμε να αναζητήσουμε το αληθινά ανθρώπινο και τι υπερβάσεις οφείλουμε να κάνουμε.
Σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι όμορφη συνέχεια.

Giannis Pit είπε...

Μαρία μου εμείς να ευχαριστήσουμε εσένα για το πεδίο αυτό που μας ανοίγεις τόσο όμορφα οργανωμένο για να εκφράσουμε πράγματα της ψυχής και της σκέψης μας. Σε ευχαριστώ και προσωπικά για τα λόγια σου. Να είσαι καλά και στο επόμενο τώρα.

Giannis Pit είπε...

Ελένη μου, δυστυχώς τα πρότυπα που κυριαρχούν γύρω μας χωρίζουν το "αντρικό" και "γυναικείο" ύφος και θεματολογία με κριτήρια επιεικώς απαράδεκτα.
Έχω δώσει χρόνια μάχη για αυτόν τον διαχωρισμό και τους προκάτ ρόλους, που είναι ιδεολογικοί και κοινωνικοί.
Όπως είμαι διαχρονικά μαχητης σε κάθε τι κυνηγημένο, περιθωριακό από την κατεστημένη ηθική των "νοικοκυραίων".
Να σε ευχαριστήσω για τα λόγια σου, την παρουία σου εδώ αλλά και τις δικές σου υπέροχες δημιουργίες στις οποίες ξέρεις ότι πάντα υποβάλω τον σεβασμό μου.
Να είμαστε καλά.

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

Mε ξάφνιασε και μενα το ότι αυτην την γυναικία ιστορία την εγραψε ενας άντρας.. συγχαρητηρια φιλε μας και οχι μονο.. το οτι εγραψες και την αιτία της γραφης της αυτό ηταν πολύ ομορφο... μας εβαλες στο δικο σου κλιμα.. ηταν μια απο τις επιλογες μου.. αλλη μια φορα μπραβο.. καλη συνεχεια σε ότι κανεις... καλο σου βράδυ!!!

Giannis Pit είπε...

Ρούλα μου σε ευχαριστώ πολύ πάντα για την παρουσία σου, τα λόγια και την στήριξή σου. Εδώ ιδιαίτερα ένα ακόμα ευχαριστώ για την επιλογή σου.
Δεν το περιμένατε από άντρα έτσι ;
Χμμμ, δεν ξέρω γιατί έχει βγει αυτό το "κακό όνομα", φυσικά και υπάρχουν λόγοι, αλλά πιστεύω δεν ισχύει αυτός ο κανόνας.
Να είσαι πάντα καλά, να είστε όλοι γεροί γεμάτοι χαμόγελο.

Mary Pertax είπε...

Γιάννη μου με συγχωρείς που καθυστέρησα να μπω να σε συγχαρώ μια και ήσουν η πρώτη μου η αγαπημένη μου επιλογή, που ειλικρινά ο τρόπος γραφής σου και το θέμα σου με έκαναν και έκλαψα διαβάζοντας το!Βλέπεις εδώ και δύο μήνες έχω ένα πρόβλημα με το πόδι μου και κουτσαίνω, πράγμα που μου προκαλεί δυσκολία και πόνο και μπελά σε ό,τι κι αν κάνω. Κι από ψυχική διάθεση... άστα... Πολλά συγχαρητήρια, και να σου πω την αλήθεια το κείμενο σου το είχα σίγουρο για τη νίκη. Ωστόσο τι δια δύο δεν μειώνει την αξία της γραφής σου και της έμπνευσης σου! Τα θερμά μου συγχαρητήρια γιατί άγγιξες την ψυχή μου! Να είσαι καλά!

Giannis Pit είπε...

Μαίρη μου καλησπέρα σου.
Σε παρακαλώ πολύ να μην έχεις άγχος με τέτοια πράματα μήτε στο παραμικρό, εννοώ στο ...χρόνο σχολίου. Αλοίμονο.
Μερικά πράγματα στον άλλον τα νιώθουμε έτσι κι αλλιώς.
Να σου ευχηθώ τώρα περαστικά και σιδερένια γρήγορα με όλη μου την καρδιά.
Να σε ευχαριστήσω για τα λόγια σου, μεγάλη τιμή για μένα τα συναισθήματά σου. Μονάκριβα τα δάκρυά σου.
Το είχα μέσα μου καιρό και μου βγήκε αυτή η έμπνευση γυρεύοντας την αφορμή.
Ότι καλό στη ζωή σου.

Δημοσίευση σχολίου