Έντγκαρ Άλαν Πόε: Το τραγικό Γυναικείο Κουαρτέτο

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017


Ένγκαρ Άλαν Πόε

Ο Θρυλικός συγγραφέας του παράξενου και του τρομακτικού.
Μία από τις πλέον λυρικές και ιδιαίτερα ρομαντικές πένες της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας.

"Για μένα η Ποίηση δεν ήταν ένας σκοπός, αλλά ένα πάθος. Και τα πάθη θα έπρεπε να 'ναι σεβαστα"

Τόνιζε ο ίδιος σε κάποια από τις ποιητικές του εκδόσεις.
Ένας λυρικός ποιητής που έντυσε αυτό το πάθος, στο οποίο έδωσε στον Ερωτα περίοπτη θέση, με αρρωστημένες καταστάσεις, με υπερφυσικές δραπετεύσεις, με την νοσηρή σκιά του Θανάτου πάντα να "χαϊδεύει" ανατριχιαστικά όλες του τις μορφές.

Μια δική του ποίηση βουτηγμένη στο πάθος της αυτοκαταστροφής. 
Λάτρεψε τη Γυναίκα όσο λίγοι. Την ύμνησε επίσης όσο λίγοι. Ξεχώρισε με τις αναφορές του στον έρωτα, στην αγάπη, στην ευαισθησία.
Ομως πάντα οι Γυναίκες που αγάπησε, οι γυναίκες των συγγραμάτων του, των διηγημάτων και έργων του, είχαν όλες μια ίδια λες μοιραία πορεία.
Την πορεία στο θάνατο, στο χωρισμό αλλά και στο ξαναζωντάνεμά τους με ένα τρόπο που πολλές φορές ανατριχιάζει, συγκλονίζει και συγκινεί.


Δεν έχω σκοπό σε τούτο το σύγγραμα να μιλήσω αναλυτικά για τον μεγάλο αλλά και λατρεμένο προσωπικά δραματουργό.
Όχι...! έχουν άλλωστε ειπωθεί τόσα πολλά για αυτόν, που μια ακόμα αναφορά θα ήταν ίσως περιττή.
Εκείνο που θέλω είναι να κάνω αναφορά σε τέσσερις καθοριστικές λατρεμένες ΓΥΝΑΙΚΕΣ των διηγημάτων του.
Σε ένα μοιράιο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ, που ο Πόε απέδωσε με τρόπο τόσο συγκινητικό, τόσο τραγικό και συνάμα τόσο γκρίζο που χρειάζεται μεγάλος κόπος αφενός για να μπεις στον ψυχισμό του την ώρα που γράφει όσο και να βυθιστείς στα μαύρα κελάρια της σκέψης του για να αφουγκραστείς τον πόνο του.

Το Τραγικό Γυναικείο Κουαρτέτο του Πόε

ΒΕΡΕΝΙΚΗ



Ξαδέλφη του στο ανάλογο διήγημά του. Εκείνος ως ασθενικός Αιγαίας. Εκείνη πεταχτή, όμορφη, χαριτωμένη, γεμάτη ζωή.
Ένας ύμνος για εκείνην, την ομορφιά της, τη ζωή της.
Αλλά και το συναπάντημά της με την θανατερή αρρώστια.
Μια Βερενίκη που έφτανε μαζί της στα δεσμά του γάμου. Ενός γάμου με μια αβυσαλλαία παραμόρφωση στο στόμα της, στα δόντια της. Τα κατάλευκα διαμαντένια δόντια της Βερενίκης που στοίχειωσαν τον νεαρό σύζυγό της. Που έγιναν για κείνον ένα βασανιστικό φάντασμα.
Μια Βερενίκη που δεν είχε άλλον προορισμό παρά τον θάνατο, που στην αγκαλιά του κούρνιασε.
Όμως αυτό που στοίχειωσε τον νεαρό της άντρα δεν έπαψε ποτέ να μην το βασανίζει σαν μια εφιαλτική παρουσία που χτύπησε ξανά μιαν άγρια νύχτα από αυτές που στις περιγραφές του Πόε είναι πραγματικά μοναδικές για τα σκοτάδια τους.

ΕΛΕΟΝΩΡΑ


Η Δεύτερη λατρεία του συγγραφέα Πόε. Μια οπτασία που έμοιαζε με Σεραφείμ στην ομορφιά. Ένα κοριτσόπουλο άδολο και απονήρευτο όσο και αθώο. Μια ζωή μέσα στα λουλούδια και στη φύση.
Μια γυναίκα που την αγάπησε και τη λάτρεψε με πάθος.
Και όπως όλες έτσι και η Ελενοώρα δεν μπορούσε να μην την αγγίξει το δάχτυλο του θανάτου.
Και την έκανε δική του στην Κοιλάδα της Πολύχρωμης χλόης με όρκους παντοτινούς και μεγάλους πως δεν θα την πρόδινε ποτέ. Και έδεσε τον όρκο του με κατάρα βαριά για να τον βαραίνει.

Όμως οι ματαιότητες του κόσμου, η κλαγγή των όπλων, οι γυναίκες που αχτινοβολούσαν, οι λαμπερές αυλές τύλιξαν στην μακρινή λήθη την αγαπημένη Ελεονώρα.
Και στη θέση της μια άλλη Γυναίκα, όμορφη, εκφραστική.
Η Κατάρα, όμως η κατάρα, ήταν εκεί την κρίσιμη και τη μεγάλη ώρα. Όμως η Ελεονώρα, η δύναμη της αγάπης, γίνεται ολοζώντανη παρουσία για να λύσει και να ξορκίσει τη δύναμη της κατάρας και των όρκων και να δώσει συνέχεια στη ζωή.

ΛΙΓΕΙΑ


Η Τρίτη του μεγάλη Γυναικεία παρουσία στις δημιουργίες του μεγάλου δραματουργού.
Η Αρχόντισσα Λιγεία. Μια Λαίδη. Μια Θεά.
Σύντροφος και μνηστή στο διήγημά του. Αλλα με άγνωστες μυστηριακές καταβολές για το παρελθόν της.
Όμορφη, ψηλή, κάτισχνη τον τελευταίο της καιρό. Ασσύληπτα ανάλαφρο βρήμα. Ερχόταν και έφευγε σαν ίσκιος...! Μια γλυκιά φωνή, ένα αλαβάστρινο χέρι στον ώμο του.
Οι περιγραφές της Αρχόντισσας Λιγείας από τον Πόε αγγίζουν τα όρια ενός λυρικού έπους. Δεν συναντά κανείς συγγραφικά τέτοιες περιγραφές. Δεν βρίσκεις τέτοια ένταση και συναισθηματικό ρομαντισμό στις εικόνες που σχηματίζονται μπροστά σου για εκείνην.
Τα Μάτια της...! ναι αυτά...! το πάθος του για αυτά...!
Και ένας αστείρευτος ποταμός γνώσης από εκείνη τη Γυναίκα

Όμως και η Λιγεία ζύγωσε και αντάμωσε την περπατησιά του Θανάτου. Αυτή την τραγική Μοίρα που δένει όλες τις Γυναίκες που εμπνεύστηκε και έγραψε ο Πόε.
Πέθαινε. Και ο αγώνας της απέναντι στο Θάνατο έπαιρνε διάσταση λυρικού τραγουδιού.
Ενός τραγουδιού που γίνηκε ποίημα από τον αγαπημένο της ύστατη σπονδή στις τελευταίες της στιγμές.
Έφυγε..... για πάντα.... 
και στη θέση της μετά από καιρό μια άλλη, η ΡΟΒΕΝΑ, μια άλλη πριγκήπισσα, μια άλλη Λαίδη στη θέση της παλιάς, στη θέση Εκείνης...
Ώρες ατέλειωτου πάθους, ηδονών, αγάπης αλλά και ω.....η μόνιμη επωδός.
Το όπιο, η καταστροφή ο Θάνατος. Η Ροβένα ήταν νεκρή, εκεί μπροστά του.
Μα.....

"Και τώρα άνοιξαν σιγά σιγά τα μάτια της μορφής της. Α....! έβαλα μια φωνή, πως μπορώ πια... πως μπορώ πια να λαθεύομαι, είναι τα μεγάλα, τα μαύρα, τα γεμάτα πάθος μάτια, της χαμένης μου αγάπης, της Λαίδης, της Αρχόντισσας Λιγείας"


ΜΟΡΕΛΛΑ

Η Μορέλλα, με τη βαθιά μόρφωση και τη διανοητική της δύναμη. Η Γυναίκα που κλείνει αυτό το τραγικό κουαρτέτο του Πόε στις εμπνεύσεις του.

 Οι ατέλειωτες φιλοσοφικές αναζητήσεις με την μελαγχολική Μορέλλα. Για τα πάντα. Για το ον, το Θεό, για το ενσυνείδητο, το ασυνείδητο.
Η Μελωδική της φωνή. Η Αχνή και ασθενική της παρουσία. Ο Ασθενικός τόνος ομιλίας της, η λάμψη των μελαγχολικών ματιών της. Μια γυναίκα που έφθινε μέρα τη μέρα.
Η Μεγάλη μέρα που τον κάλεσε κοντά της
-"Πεθαίνω κι όμως θα ζήσω"
-"Μορέλλα...!"
-"Ποτέ δεν είχαν ξημερώσει οι μέρες που θα μπορούσες να με είχες αγαπήσει. Όμως αυτή που απεχθανόσουν στη ζωή, στο θάνατο θα τη λατρέψεις"
-"Μορέλλα...!"

Με τη φυγή της, ήρθε και το παιδί της. Μια Κόρη. Με το πνεύμα και την ανάπτυξη εκείνης. Που την αγάπησε και τη λάτρεψε όπως εκείνη.
Μια Κόρη που όσο κυλούσαν τα χρόνια, το αγνό, το γλυκό και γεμάτο νόημα πρόσωπό της και η σωματική της διάπλαση γινόταν ολόιδια η Μητέρα της...! Δέκα ολάκερα χρόνια χωρίς όνομα η καινούργια Κορη. Μια κόρη που ήξερε τόσα μα τόσα λίγα για τη Μορέλλα τη μητέρα της.
Μα έπρεπε στην νέα Γυναίκα που μεγάλωνε εμπρός μου, στην κόρη μου να δώσω ένα όνομα.
Πως ; ποιο όνομα ; και ποια δύναμη ωθεί άραγε τον συγγραφέα Πόε να δώσει με τρόπο τραγικό και απερίγραπτο το όνομα "ΜΟΡΕΛΛΑ" στο παιδί τους ;

"Πέθανε. Και με τα ίδια μου τα χέρια την έφερα στον τάφο. Και το γέλιο μου αντήχησε μακρόσυρτο και πικρό, όταν δεν βρήκα κανένα ίχνος της πρώτης, στην κρύπτη όπου απόθεσα τη δεύτερη Μορέλλα..."



Αυτό είναι το τραγικό Κουαρτέτο των Γυναικών που βγαίνουν από τις
"Αλλόκοτες Ιστορίες" του μεγάλου δραματουργού.

Τέσσερις τραγικές Γυναικέιες μορφές, δεμένες όλες μοιραία με το άρμα του θανάτου, με τις στράτες του παράξενου και του τρομακτικού.
Δεμένες με απίστευτα συναισθήματα, με περιγραφές που φέρνουν στο φως το αστείρευτο εσωτερικό πάθος.


Ένας δημιουργός που τρέχει με ιλλιγγιώδη ταχύτητα στον θάνατο και στην καταστροφή με μοναδικό του σύντροφο τον φόβο του θανάτου. Τι παράξενο...
Μια σκιά ανθρώπου σε έναν κόσμο ανύπαρκτο, φανταστικό, φαντασμαγορικό και εφιαλτικό μαζί.
Εκεί που η Αγάπη και τα συναισθήματα αποκτούν μια εντελώς άλλη διάσταση, περιγραφή, δύναμη και όψη.


Το γκριζογάλανο κάλεσμά τους

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017


Το βλέμμα απλώνεται πέρα μακριά,
ως εκεί που θα σμίξουν οι ορίζοντες.
Ως εκεί που θα απλωθούν οι σκέψεις.

Τα χρώματα άλλαξαν,
το κόκκινο με το γαλάζιο ταξίδεψαν πέρα μακριά.
Το γκρίζο, το γαλάζιο και το μαύρο φόρεσαν τα γιορτινά τους.


Ήρθε η ώρα για το δικό τους χορό.
Σε ένα παιχνίδι αντιθέσεων,
σε μια αγκαλιά διαφορετική.

Η Ανάσα σου γεμίζει από τον άνεμο της βροχής.
Μιας βροχής που την νιώθεις πέρα μακριά εκεί στο βάθος,
να απλώνει τα χέρια της να σε φτάσει να σε τραβήξει κοντά της.

Ο Θόλος του ουρανού κάνει σχήματα με έντονες αντιθέσεις,
μαύρο, γαλάζιο, λευκό, γκρίζο.
Ένας χορός αλλόκοτος.


Σαν μαυρίζει ο ουρανός,
η θάλασσα ακολουθεί τον ψυχισμό του.
Το δικό του μαύρο απλώνεται στη δική της αγκαλιά για να ταιριάξει και αυτή στη ψυχή του.

Αυτό το μαύρο μπολιάζεται με το γαλάζιο και δίνει τη δική της απάντηση,
στέλνει τη δική της απόκριση στο ερωτικό του κάλεσμα.
Ένα κάλεσμα γεμάτο αντάριασμα κι οχλαγωγή.


Πόσο θέλω σε τέτοιες στιγμές να αφεθώ στην αγκαλιά της,
πόσο αποζητάω το χρώμα της,
πόσο αναριγώ στο κάλεσμά της.

Δες τη γαλήνη της, δες πόσο δένει αυτή η αντίθεση,
αυτό το μαύρο που κρύβει οργή στον ουρανό
μ αυτό το βαθύ γαλάζιο της απόλυτης ηρεμίας στη δική της αγκαλιά.

Κι αυτός ο μικρός κυματισμός στην όψη της,
Ω πόση ανατριχίλα μπορεί να κρύβει
πόσο άγνωστο κι αναπάντεχο φυλάει η σιωπή της


Εκείνος ψηλά της ανταριάζει, βαραίνει, απειλεί.
Κι αυτή ατάραχη, σίγουρη καρτερεί την οργή του, το ξέσπασμά του,
Είναι το δικό της νάζι στις προσταγές του


Σαν το θελήσει να αφεθεί στο κάλεσμά του θα το νιώσεις
θα το καταλάβεις, θα το δεις.
Θα αρπάξεις στον άνεμο την ατίθαση οργή της.

Είναι ράθυμη, αφέντρα, δεν σηκώνει χαλινάρι σε προσταγές.
Δείχνει τη δύναμη της μαγική σαν φόβητρο
Ξέρει να παίζει με το φόβο, κατέχει καλά την τέχνη του δέους.


Αυτές οι στιγμές που ουρανός και θάλασσα θα αγκαλιάσουν το μαύρο
είναι οι πιο δυνατές και εκφραστικές στιγμές τους.
Είναι οι δικές τους ώρες που σε καλούν κοντά τους.

Βλέπεις τη δύναμη του σκοταδιού,
τις αποχρώσεις του γκριζογάλαζου στα πόδια σου
την πρώτη φιλική αντάρα του ανέμου στην ανάσα σου.

Τα χάδια τους είναι ξεχωριστά, είναι διαφορετικά.
Δεν είναι για να σε κοιμίσουν, δεν είναι για να σε νανουρίσουν,
στέκονται ανάμεσά σου για να σε συνεπάρουν στο ταξίδι τους.

Είναι μοναδικό....
να το ζεις....!


Μαρίας Κανελλάκη: "Ιστορίες της διπλανής κρίσης"

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017



Τη ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ την γνώρισα δικτυακά εδώ στο  Απάγκιο

Απ την αρχή αυτό που με τράβηξε στο "Απάγκιο", στο δικτυακό της σπιτικό ήταν, πέραν από τη θεματολογία του ιστολογίου της, η γλώσσα της γραφής της. Ναι...! είχε και έχει κάτι το ξεχωριστό. Είναι αυτό που το συναντάμε μονάχα στην λεγόμενη κλασική Ελληνική μας πεζογραφία. Στους λεγόμενους "μη εμπορικούς" συγγραφείς. Σ' αυτούς που συνήθως οι σημερινοί νέοι δεν κοιτάνε τα βιβλία τους καθώς η γλώσσα τους κουβαλά κάτι από το παρελθόν.

Έτσι γνώρισα τη Μαρία. Συνήθισα και αγάπησα το λόγο της. Ένας λόγος λογοτεχνικός που ακουμπά στις ρίζες των παλιών και ξεχασμένων εκείνων καλολογικών στοιχείων που έρχονται από πολύ παλιά χρόνια, περιγράφουν εικόνες του τότε και προχωράνε να δέσουν με το σύγχρονο παρόν με τρόπο αρμονικό και ισορροπημένο.
Μια γλώσσα που σε συγκινεί. Θέματα και εμπνεύσεις που είναι βγαλμένες από την καθημερινή ζωή, τον πόνο της, τα βάσανα των απλών πρωταγωνιστών της, τα όνειρά τους, το διάβα τους.

Όταν έπιασα στα χέρια μου το Πρώτο Βιβλίο της Μαρίας, τις "ΙΣΤΟΡΙΕΣ της ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ" και ξεφύλισσα τις 150 περίπου σελίδες του ένα μικρό επιφώνημα ευχάριστης έκπληξης ήρθε αυθόρμητα στα χείλη μου. Στο εσωτερικό του βρήκα 48 μικρά διηγήματα, "μικρά αντιασφυξιογόνα αφηγήματα" όπως η ίδια τα χαρακτηρίζει. Και πράγματι δεν ξενίζει ο όρος "αντιασφυξιογόνα". Αν σκεφτεί κανείς τον σημερινό κοινωνικό μας περίγυρο. Τους συσχετισμούς των γεγονότων, τις δαγκάνες που σφίγγουν τις ζωές μας, το δηλητήριο μιας σαπισμένης εξουσίας που μας πνίγει, εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κάποιος τον "αντιασφυξιογόνο" ρόλο αυτών των 48 μικρών αφηγημάτων.

Πως αυτό ; Μα είναι αφηγήματα, που σπάνε αυτή τη σιχαμένη κρούστα της παρακμής και της μιζέριας και έρχονται να αναδείξουν κάτι το φωτεινό, το θετικό, το ελπιδοφόρο. Την αειφόρο δύναμη της απλής λαϊκής σκέψης. Των απλών ανθρώπων του μόχθου που μέσα από τον συνεχή τους αγώνα, είναι οι αληθινοί πρωταγωνιστές αυτής της ζωής.

Στις σελίδες του Βιβλίου της συνάντησα ξανά κάμποσα από τα δημιουργήματά της που με είχαν απίστευτα συγκινήσει στις βόλτες μου στο "Απάγκιο" της. Αλλά συναντήθηκα και με πολλά καινούργια. Ομολογώ ότι αναρωτήθηκα "αυτό το ευλογημένο παλιοκόριτσο, που στο καλό βρίσκει τις ιδιωματικές πηγές αυτής της γλώσσας που χρησιμοποιεί ;" Έφτασα σε σημείο να αναρωτηθώ για την ...ηλικία της αλλά μπα ο ηλίθιος προσγειώθηκα στην πραγματικότητα καθώς μια ώριμη λαμπερή νιότη ζωγραφίζει το "είναι" και το "φαίνεσθαι" της Μαρίας. Μετά έψαξα την καταγωγή. Το "Κανελλάκη" ξέρετε παραπέμπει άμεσα εκεί στην Κρήτη. Ναι...! Το άρωμα της Θάλασσας που διατρέχει το νησί της Αριάδνης, ως ένα βαθμό, είναι ο υπαίτιος αυτής της υπέροχης γλώσσας.

Στα 48 αυτά μικρά αφηγήματα των "Ιστοριών της Διπλανής κρίσης" θα συναντήσετε πρόσωπα, παλιά, καινούργια. Θα νιώσετε χαρά, θλίψη. Θα γελάσετε με την καρδιά σας, θα δακρύσετε με τη δύναμη των συναισθημάτων που θα βρείτε στις σελίδες τους.

Άπειρα τα πρόσωπα: Μανάδες στοργικές, αεικίνητοι βράχοι της ζωής, Γιαγιάδες που ξεχειλίζουν από λαϊκή σοφία, εγκαταλειμμένα όνειρα, ροζιασμένα χέρια, προδομένα συναισθήματα. Θα απαντήσετε το Κυρ Λευτέρη, τον Παντελή, τα μανουσάκια της κυρά-Πολυξένης, ιστορίες του καφενέ, τα μπλουζ ενός Μα΄ρτη, τα λουστρίνα νούμερο 37, την Πρωτοχρονιά του κυρ-Βασίλη, τις Πικρές Αγγελίες, την "Γαλήνη" την μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων....
Και τόσα μα τόσα άλλα...

Μαρία, ειλικρινά προσωπικά σε ευχαριστώ που μέσα από το βιβλίο σου αυτό, κρατώ στα χέρια μου, συνολικά τα γραπτά σου, τις σκέψεις σου, την έκφρασή σου.
Σε ευχαριστώ για τα δάκρυα που έτρεξαν από τα μάτια μου διαβάζοντας "Το κορίτσι του νυχάδικου". Την ώρα που η δική σου Τζίνα γινόταν ένα με τη δική μου κόρη Μαρία....! δεν ξέρεις πόση αλήθεια βρήκα στο γραπτό σου, στην αφήγησή σου....! πόσα ασταμάτητα δάκρυα Θεέ μου κύλαγαν τότε απ τα μάτια μου... "διάβολε" ξεφύσηξα με δυσκολία, "που στον κόρακα ξέρει κατά γράμμα τις σκηνές, τα βιώματα, τις ανησυχίες....".

"Οι άνθρωποι που κατέχουν την τέχνη του αγγίγματος, είναι βαθιά μορφωμένοι άνθρωποι"  
Μαρία Κανελλάκη

Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να κρατήσετε στο χέρι σας και να διαβάσετε αυτό το Βιβλίο φίλες και φίλοι. Θα το βρείτε στις "Εκδόσεις 24γράμματα". 

Μαρία, σε ευχαριστούμε ειλικρινά για αυτή σου τη δουλειά. Και εύχομαι ολόψυχα να είναι μονάχα η αρχή. Μια αρχή γόνιμη και γεμάτη από συναισθήματα όπως ξέρεις να τα αναδεικνύεις.

Γιατί ξέρω ότι υπάρχει "Ένα νούμερο μεγαλύτερο γιατί θα ψηλώσεις..."






ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: 43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Είναι δεδομένο ότι αυτό μου εδώ το Ιστολόγιο δεν είναι ακραιφνώς πολιτικού περιεχομένου. Πόσο δε μάλλον κομματικού.
Είναι όμως ένα Ιστολόγιο που δεν μπορεί να μείνει απαθές ή αδιάφορο μπροστά σε ένα, μείζονος σημασίας, Πολιτιστικό Γεγονός, που προσωπικά το θεωρώ από τα καλύτερα και πιο προσβάσιμα στην πατρίδα μας.

Επίσης μπορώ να πω ότι, με το ΚΚΕ, πιθανά να έχει ο οποιοσδήποτε, κάθε είδους σεβαστή ιδεολογική και πολιτική διαφωνία. Κάτι τέτοιο είναι υγιές μην πω και εποικοδομητικό σε έναν διάλογο.

Από την άλλη δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι, εδώ και 43 ολάκερα χρόνια, (καθόλου αμελητέα έκταση χρονικής περιόδους), το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ, έχει αναδείξει τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ σε όλες του τις εκφράσεις. Όσον δε αφορά τη Μουσική, παρελαύνουν από τις εκδηλώσεις του, δεκάδες καλλιτέχνες "επώνυμοι" και "μη", τους οποίους μπορούμε συνολικά να απολαύσουμε με μικρό οικονομικό αντίτιμο σε υπέροχα αφιερώματα.


Το φετινό λοιπόν Φεστιβάλ θα διοργανωθεί στις:

21-22-23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 

στο ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ (ΙΛΙΟΝ)


Ποιες μορφές Τέχνης μπορείτε να παρακολουθήσετε σε διάφορες εκδηλώσεις:

  • ΘΕΑΤΡΟ
  • ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
  • ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
  • ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
  • ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
Τι Χώρους μπορείτε να επισκεφθείτε:

  • ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
  • ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ
  • ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΙ
  • ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ
  • ΔΘΕΝΟΥΠΟΛΗ
  • ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ
Για να δούμε τι είδους ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ μπορείτε να παρακολουθήσετε:

  • Συναυλία με τον ΠΑΝΤΕΛΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ (21/9 Ώρα 21:30)
  • Συναυλία Λαϊκής Ορχήστρας "ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ" με τους: ΒΑΣΙΛΗ ΛΕΚΚΑ, ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και τα "ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ"  (21/9 Ώρα 23:00)

  • ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ με τον Τζώρτζη και το "ΑΝΗΦΟΡΙ"  (21/9 Ώρα 21:00)
  • ΛΑΪΚΟ ΓΛΕΝΤΙ με τον ΚΩΣΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΑ  (21/9 Ώρα 23:30)

  • STAND UP COMEDY με τον ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΖΑΡΑΛΙΚΟ  (21/9 Ώρα: 21:15)
  • Συναυλίες νεανικών ROCK GROUPS (21/9  Ώρα 22:00)

  • ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ με τους:  ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΣΗ, ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΡΑΚΑΚΗ, ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ   (22/9 Ώρα 21:30)
  • Νεανική Συναυλία με τους ΗΣΑΪΑ ΜΤΙΑΜΠΑ και ΜΥΡΩΝΑ ΣΤΡΑΤΗ  (22/9 Ώρα 23:45)

Ειδικό Τιμητικό αφιέρωμα στον ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/9 και ώρα 21:30 με τους:
  • ΚΑΡΙΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ
  • ΜΑΝΩΛΗ ΜΗΤΣΙΑ

Ικαριώτικο γλέντι με τον ΝΙΚΟ ΦΑΚΑΡΟ την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/9 και ώρα 23:15

ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ το ΣΑΒΒΑΤΟ 23/9 και Ώρα 21:30 την Μεγάλη Συναυλία ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΜΑΝΟ ΛΟΪΖΟ:

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ
  • ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
  • ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
  • ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ
  • ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
Στην ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ το Σάββατο 23/9 και ώρα 21:30 Συναυλία με τον GEORGE ZERVOS αλλά και τους IMAM BAILDI

Στην ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ την ίδια ημέρα από τις 21:30 θα υπάρχει γλέντι με:
  • τις SMYRNA
  • ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΓΛΕΝΤΙ ΗΛΙΑΣ ΥΦΑΝΤΙΔΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΠΑΛΙΔΗΣ, ΝΩΝΤΑΣ ΚΥΡΓΙΑΚΗΣ
  • ΛΑΪΚΟ ΓΛΕΝΤΙ με την ΓΛΥΚΕΡΙΑ

Αυτές φίλες και φίλοι, είναι οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις του ΦΕΣΤΙΒΑΛ.
Θεωρώ ότι καλύπτουν σχεδόν όλες τις μουσικές ορέξεις και είναι δεδομένο ότι θα περάσετε καλά.

Είδατε ότι δεν έκανα την παραμικρή αναφορά στις δεκάδες πολιτικές εκδηλώσεις που θα λαμβάνουν χώρα στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ στις μέρες λειτουργίας του και περιορίζομαι αποκλειστικά στα ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ. 

Να είστε ΣΙΓΟΥΡΟΙ και ΧΑΛΑΡΟΙ ότι ΟΥΔΕΙΣ θα σας ζητήσει ....επιβεβαίωση της κομματικής ή πολιτικής σας ταυτότητας ή άποψης, άλλωστε οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες δεν είναι όλοι στην επιρροή του ΚΚΕ, έτσι δεν θα έχετε την παραμικρή πίεση να αποδεχτείτε κάτι υποχρεωτικά πέραν του περιβάλλοντος χώρου αν το θέλετε.

Θεωρώ ότι το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ είναι ένα από τα ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ στην πατρίδα μας και δίνει την δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους είτε να συμμετάσχουν άμεσα ή έμμεσα είτε να παρακολουθήσουν άνετα μια σειρά εκδηλώσεων για τις οποίες θα πλήρωναν πολύ ακριβό αντίτιμο για να παρακολουθήσουν.




Ένα παιδί μετράει τα αστέρια

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Παναγιώτης Ρέτσος

Γεννημένος στις 9 Αυγούστου 1998 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Η Οικογένειά του επέστρεψε στην πατρίδα. Με τον αδελφό του αγαπούσαν το ποδόσφαιρο και οι γονείς τους το 2008, σε ηλικία 10 ετών έγραψαν και τα δύο παιδιά στις ποδοσφαιρικές παιδικές Ακαδημίες του Ολυμπιακού. Το 2016, σε ηλικία 18 ετών η ομάδα του προσέφερε το πρώτο του επαγγελματικό αθλητικό συμβόλαιο. Την αγωνιστική περίοδο 2016-17 καλείται για πρώτη φορά στην αποστολή της πρώτης ομάδας στην προετοιμασία στο Ζέεφελντ και έκτοτε εντάσσεται στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού. Έκτοτε αποκτά μόνιμη πλέον συμμετοχή στην πρώτη ομάδα. 
Οι συγκυρίες τον φέρνουν, στα 18 του χρόνια, να γίνει σε κάποιο αγώνα, ο νεώτερος Αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού στην ιστορία του.


Για όσους τον γνωρίζουν από κοντά, ο Παναγιώτης Ρέτσος, είναι ένα παιδί που του μιλάς και κοκκινίζει. Μιλάει σε όλους στον πληθυντικό, με ιδιαίτερη σεμνότητα και χαρακτηριστικό ήθος. Η Οικογένειά του στάθηκε δίπλα του χωρίς την παραμικρή πίεση, με εξαίρετη ωριμότητα αποφεύγοντας ελεεινές πρακτικές κάποιων "πατεράδων" που λειτουργούσαν ως managers των παιδιών τους.



Τι σου είναι τελικά η ζωή έτσι ; πως μερικές φορές σε παίρνει και σε απογειώνει στα άστρα με ρυθμούς ιλιγγιώδεις και ασύλληπτους. Την εξέλιξη στην επαγγελματική του καριέρα την γνωρίζετε έτσι ; μάλλον θα την ακούσατε είτε ασχολείστε με το ποδόσφαιρο είτε όχι.
Πως ξαφνικά η ζωή αυτού του μικρού και ταπεινού παιδιού αλλάζει ξαφνικά....! πως οι συγκυρίες, το ταλέντο του, η απόδοσή του, το μέλλον που κρύβει αθλητικά τον οδηγούν στα αστέρια είναι εκκωφαντικό.

Οι Γερμανοί να ξέρετε έχουν την καλύτερη και σοβαρότερη αθλητική κουλτούρα και υποδομή. Άλλωστε τους έχουμε γνωρίσει και μέσα από την Λ.Δ. Γερμανίας τα παλιότερα χρόνια. Χωρίς φανφάρες, παρακολουθούν τα πάντα, εξονυχιστικά. Επιλέγουν με γνώμονα το χαμηλό προφίλ, το ήθος και γενικά το αύριο. Και φυσικά δίνουν την καλύτερη αθλητική και επιστημονική υποστήριξη στους νέους αθλητές.



Ο Παναγιώτης Ρέτσος από χθες είναι η πιο ακριβή μεταγραφή Έλληνα αθλητή στο εξωτερικό. Η Γερμανική BAYER LEVERKUSEN, η γνωστή ιστορική Ομάδα της Γερμανίας, οι επονομαζόμενες "Ασπιρίνες" λόγω του πολυεθνικού κολοσσού της BAYER που την σπονσοράρει, πληρώνουν παρακαλώ Είκοσι Δύο εκατομμύρια ευρώ (22.000.000) για την απόκτησή του.

Χθες λοιπόν ο πολύς Κύριος ΡΟΥΝΤΥ ΦΕΛΛΕΡ, για όσους ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, μια μεγάλη ένδοξη μορφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και δ/ντης της BAYER LEVERKUSEN, ήρθε στην Αθήνα με το Ιδιωτικό Lear Jet της Ομάδας παρακαλώ....! Μαζί του ένα ιατρικό επιστημονικό επιτελείο για να κάνουν τις τελικές εξετάσεις του Παναγιώτη χωρίς να τον απομακρύνουν από το περιβάλλον του και στη συνέχεια να υπογραφεί η επίσημη συμφωνία.

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΕΤΣΟΣ στα 19 του χρόνια θα εισπράττει ένα εκατομμύριο ευρώ καθαρά κάθε χρόνο στην αρχή. Θέλω να πιστεύω ότι το παιδί είναι "σοκαρισμένο". Αυτή η εκτόξευση στον ουρανό θέλει πολύ μεγάλη και ώριμη διαχείριση. Και θέλω να πιστεύω ότι την έχει καθώς ξέρει εδώ και καιρό τον ...κουρνιαχτό που γίνεται για το όνομά του.

Τελικά πόσο παράξενη είναι η ζωή έτσι ; πόσα επίσης άλλα παιδιά ανάλογης και μεγαλύτερης ποιότητας και προσόντων σε άλλα πεδία δεν χάνονται, δεν μαραζώνουν, δεν καταστρέφονται. 
Πιστεύετε στα άστρα στη ζωή μας ; πιστεύετε στην μαγική σκόνη στον καθένα μας ; στις νεράιδες των ονείρων μας ; Πόσο παραμυθένιο μοιάζει όλο αυτό ε ; αλλά και συνάμα πόσο άδικο. Πόσο άνοιγμα ανισότητας κρύβει.

Ο Νεαρός Παναγιώτης, με το υπέροχο αυτό παιδικό πρόσωπο, δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για αυτήν την ανισότητα. Ο Ίδιος με το σπαθί του ξεκινάει να μετράει τα αστέρια στην καριέρα του. Έχει μπροστά του πολύ δύσκολη δουλειά, αγωνία, χαρές και δάκρυα. 

Μακάρι να πετύχει....! το δικαιούται....! σίγουρα κάθε όνειρο δεν έχει το κλασικό happy end. Όμως το ταξίδι στα αστέρια ξεκίνησε. Καλή επιτυχία παλικάρι μου.

Και ....ίσως η ζωή να γίνει πιο δίκαιη, πιο δεκτική στα όνειρα όλων των νέων παιδιών που δικαιούνται το δικό τους πέταγμα στα αστέρια. Όχι φυσικά από μόνη της.







Καλό Ύστερο Καλοκαίρι...!

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017



Καλώς τα παιδιά....! καλώς τους όλους και όλες από την θερινή σας δικαιωματική bloggo-ανάπαυση και τις διακοπές σας. Είχα κουραστεί με λίγους ακόμα "απελπισμένους" να μετράμε και να φυλλομετρούμε στον Αναγνώστη της Google τις ελάχιστες νέες αναρτήσεις από τα ιστολόγια που παρακολουθούμε. Να πάλι λοιπόν που η δικτυακή γειτονιά ζωντάνεψε άμα τη αφίξει του Σεπτεμβρίου.

Λοιπόν, όταν δούλευα στην Τράπεζα και κατέφτανε πελάτης με ηλιοψημένο κορμί και ανάλογη ενδυμασία κάπου προς το τέλος του Αυγούστου και μου ευχόταν "ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ", ξέρετε ε ; δεν τόχα σε πολύ να δοκιμάσω το δεξί μου ντιρέκτ στο σοκολατένιο του μάγουλο :)

Μα που πας Χριστιανέ ή Χριστιανή μου ; λένε "καλό χειμώνα" τέλος Αυγούστου ; ήμαρτον δηλαδή. Που ζεις ; πως την έχεις κάνει βρε έρμε τη ζωή σου έτσι καναλιζαρισμένη ; Τέλος πάντων, το προσπερνούσα με ένα χαμόγελο που στο βάθος αναδείκνυε τον ήχο δοντιών που έτριζαν. Ξέρετε, σαν το σκυλί που γρυλλίζει ένα πράμα.


Αμ το άλλο που το πάτε ; γιατί βρε μανάρια μου ορισμένοι θεωρείτε δεδομένο ότι ΟΛΟΣ μα ΟΛΟΣ ο κόσμος έχει πάει ή θα πάει διακοπές και του απευθύνετε το ερώτημα "εσείς που πήγατε φέτος ;".
Να το θεωρήσω προβοκατόρικο ; να το θεωρήσω προκλητικό ; Στάσου βρε γλυκιά μου ή γλυκέ μου, πως δηλαδή τόχεις σιγουράκι ότι κάθε οικογένεια έχεις τις διακοπές στο τσεπάκι της ; ε ; 
Υπάρχουν χιλιάδες οικογένειες που δεν έχουν κάτι στο χωριό, που δεν έχουν εξοχικά, που δεν έχουν την ανάλογη σχέση να φιλοξενηθούν από φίλους, που δεν έχουν ευρώ στην τσέπη για να ταίσουν τους ελεεινούς και αδηφάγους ακτοπλόους εφοπλιστές για παράδειγμα που κοστολογούν το ατομικό εισιτήριο για την ΥΔΡΑ στα 28 ευρώ....!!!!!!!!!    Δηλαδή 56 ευρώ πήγαινε-έλα το άτομο. Εν ολίγοις μια τετραμελή οικογένεια θέλει 224 ευρώ να πάει μια εκδρομή μονοήμερη στην Ύδρα. Ίσα ρε χαμούρες.....! που απευθύνεστε ; 
Για να μην πάμε στα ...ΔΙΟΔΙΑ που θα ...καταργούσε η ...αριστερά του Τσίπρα και μας έστελνε αράδα στα δικαστήρια καθώς τη στήναμε στα διόδια το 2012 ζητώντας να καταργηθούν και νάσου οι βουλευτάδες, σημερινοί Υπουργοί με τις σημαίες "δεν πληρώνω". 
Έλα που πληρώνουμε....! και για μια εκδρομούλα στο Ναύπλιο αδέλφια νάσου τα 18,30 ευρώ το χάϊδεμα στον κώλο. Εμ ;;;

Συνεπώς, με λίγα λόγια, κόψτε το ερώτημα "εσείς που πήγατε".....! Μαχαίρι....!


Πριν πάρα πολλά χρόνια, γύρω στο 1990 θαρρώ είχα πάει στην ΑΙΔΗΨΟ γύρω στις 15 Σεπτέμβρη συνοδεύοντας τότε την Μητέρα μου για λουτρά λόγω ρευματισμών. Σας πληροφορώ ότι εκεί συνάντησα μια πολύβουη πολιτεία χιλιάδων παραθεριστών στις λεγόμενες διακοπές ιατρικού τύπου. Έζησα πανέμορφες διακοπές τότε στην Αιδηψό αλλά και στις γύρω περιοχές, στον Άγιο Νικόλαο, στα μαγευτικά Γιάλτρα, στην Λίμνη. Ντάλα Σεπτέμβρη λοιπόν....! 

Θεωρώ προσωπικά ότι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη, μην σας πω και όλος, ειδικά αν ζείτε στον Νότο, έχει απίστευτες στιγμές ενός ξεχωριστού τύπου καλοκαιριού που λειτουργεί επάνω μας τόσο ευεργετικά και λυτρωτικά που δεν φαντάζεστε...!


Τον Σεπτέμβρη δεν έχετε να σας ....γδέρνουν στις τιμές μήτε να σας δηλητηριάζουν με ότι υπάρχει για πέταμα από φαγώσιμα. Δεν έχετε τους κλασικούς μαλάκες "τενίστες" της παραλίας που σας βεντουζάρουν με εκείνο το "τοκ τοκ" που σας φτάνει στην παράκρουση. Δεν έχει τα ηλίθια bit και τα ντεσιμπέλ στο ...Θεό των beach bars. Αν σας μετρήσω τα πόσα θετικά δεν έχει θα ψάχνεστε από του χρόνου για καλοκαιρινό Σεπτέμβρη.


Ε αν σας πιάσει και κανένα ξαφνικό μπουρίνι στην παραλία μην σκιάζεστε ρε αδέλφια. Βρεγμένοι είστε έτσι κι αλλιώς....! ε αφεθείτε στην καταιγίδα των λεπτών και απολαύστε το πολύ σκούρο μπλε θάλασσας και ουρανού.



Συνεπώς, για να τελειώνω, γιατί αρκετά σας ζάλισα. Εύχομαι σε όλες και όλους:

Καλό Μήνα Σεπτέμβρη

και ένα απολαυστικό, γαλήνιο, ήρεμο και γεμάτο χρώμα

Ύστερο Καλοκαίρι